Waar plaats ik mijn wildcamera?

Delen
Waar plaats ik mijn wildcamera? Een goede vraag!

Tegenwoordig hebben heel wat natuurliefhebbers een wildcamera of trailcam in hun bezit, zeker nu ze in vergelijking met enkele jaren terug relatief betaalbaar zijn geworden. Zelf beschik ik al enige tijd over een goedkoop exemplaar van het merk Maginon (gekocht bij Aldi) en kon ik er onlangs ééntje testen van de bekende fabrikant Bushnell (het ging om een model uit de Trophy Cam serie). Deze laatste gaf behoorlijke resultaten maar uiteindelijk zag ik toch af van een aankoop. Het ging om een ouder type en het kleine verschil in kwaliteit was voor mij de meerprijs niet waard. De huidige modellen schijnen echter van een veel betere kwaliteit te zijn dus de kans dat ik toch overstap op een duurder model zit er zeker nog in… 😉

Maar in deze post wil ik het niet hebben over technische zaken maar over de simpele maar terechte vraag die velen zich stellen: “Waar plaats ik mijn wildcamera?” Meerdere mensen vroegen mij dit reeds dus vond ik het wel interessant om hier vanuit mijn ervaringen een antwoord op te formuleren aan de hand van een kort artikel.

Tips voor het kiezen van een goede ophangplaats voor jouw wildcamera.

waar plaats ik mijn wildcameraHet zal je misschien verbazen maar heel veel tips ga ik je niet geven. Ja, ik zou je kunnen zeggen dat je jouw camera best ophangt op een plek waar dieren hun sporen hebben achtergelaten of op een plek waar dieren voedsel zoeken of komen drinken. Misschien kan je een wildcamera hangen op een plaats waar je een bepaald dier hebt waargenomen of weet je een dierenwissel zijn waar regelmatig passage is? Dat zijn natuurlijk allemaal dingen die je zelf kunt bedenken en waar je een artikel als dit niet voor nodig hebt. Maar ik heb nog één tip voor je die uiterst vanzelfsprekend en eenvoudig is maar waar toch heel velen in de fout gaan…

De meest gemaakte fout.

Als je reeds een wildcamera in jouw bezit hebt dan heb je het ongetwijfeld al eens meegemaakt dat je niet kunt kiezen waar je jouw camera achterlaat. Je weet zoveel leuke plekjes en hangt jouw camera een poosje hier, dan weer daar en vervolgens nog ergens anders. Nu ja, je gaat mij niet horen zeggen dat dit per definitie verkeerd is en je zult op die manier ook ongetwijfeld kans maken op mooie beelden. MAAR DE ECHTE VERRASSINGEN DIE KRIJG JE PAS ALS JE MATELOOS GEDULD OEFENT EN JOUW CAMERA GEDURENDE MAANDEN OP DEZELFDE PLEK LAAT STAAN! 

De allerbelangrijkste tip die ik je kan meegeven vanuit mijn eigen ervaring is dus om niet toe te geven aan de verleiding om jouw camera steeds ergens anders te willen ophangen omdat je denkt dat je daar misschien toch net ietsje meer kans maakt op leuke opnames. Bovendien is het zo dat je op die manier een zeer goed beeld krijgt van welke soorten er zoal voorkomen in een gebied, soorten waarvan je soms niet eens vermoedde dat ze er waren. Voor mij als natuurfotograaf zorgen de beelden die mijn camera registreert ook voor nieuwe ideeën en zetten ze me ertoe aan om op die locatie te gaan fotograferen.

Eén camera, één plek.

Om het bovenstaande te staven heb ik hieronder enkele video’s gepost die allen afkomstig zijn van mijn wildcamera die ondertussen al meerdere maanden op dezelfde plek aan een boom is bevestigd. Eén camera op één plek dus.

Naast de dieren die je hier te zien krijgt verschenen er nog heel veel andere acteurs ten tonele zoals winterkoninkjes, roodborstjes, allerlei soorten mezen, houtduiven, holenduiven, merels, zanglijsters, groene – en grote bonte specht, huiskatten, enz. Maar het zou natuurlijk te ver leiden om deze hier ook allemaal te gaan tonen. Daarom beperk ik mij tot de leukste en meest verrassende opnames.

De beelden zijn overigens niet steeds van een heel goede kwaliteit maar dat hoeft in deze gevallen ook niet. Het gaat mij hier puur om het vastleggen van de soorten die in dit gebied voorkomen. Verder zijn de filmpjes, door voorlopig gebrek aan een degelijk videobewerkingsprogramma, niet ingekort. Stop dus gerust het afspelen van zodra de dieren uit beeld verdwenen zijn.

Buizerd lust kip.

Kort nadat ik mijn camera op deze welbepaalde plek had opgehangen kwam er bij ons een kip te overlijden. In plaats van het karkas zomaar te laten vergaan leek het me interessanter om het voor m’n wildcamera neer te gooien. Dit resulteerde onder andere in deze opname van een buizerd die de kip kwam inspecteren.

Steenmarter bakent zijn territorium af.

Een dag later reeds was de kip opgepeuzeld en verscheen er plots een steenmarter in beeld die duidelijk zijn territorium afbakende. Dit was een eerste verrassing want voorheen had ik nog geen enkele waarneming gedaan van deze soort in dit gebied.

Jonge havik worstelt met dode houtduif.

Enige tijd later besloot ik nog eens een buizerd te lokken met een dode houtduif die als verkeersslachtoffer het leven liet. Maar tot mijn verbazing liet er zich deze keer geen buizerd zien maar een jonge havik. De vogel probeerde met alle kracht de duif mee te nemen die ik had vastgemaakt aan een dikke dode tak. Leuk om ook deze soort voor de camera te krijgen. Merk op dat deze beelden met een andere (test)camera (datum en klok staan niet goed ingesteld) gemaakt zijn vanuit een iets andere hoek. Maar het gaat wel degelijk om identiek dezelfde plaats als de andere beelden. Het flikkerende licht aan het begin van de video is van de infraroodverlichting van de camera van collega fotograaf Jan die er vlak naast was opgesteld.

Foeragerende reekalfjes.

Begin juli werd het gebied rond mijn wildcamera plots foerageerterrein voor enkele reeën. Uit de beelden die de camera over een periode van meerdere weken registreerde bleek dat het minstens om een bok, een reegeit en twee kalfjes ging. In de video hieronder zie je twee kalfjes waarvan er ééntje wel heel dicht voorbij de camera paradeert.

Foeragerende egel.

Een dag na het vorige filmpje liep er ’s nachts een egeltje voorbij de wildcamera. Geen spectaculaire opname natuurlijk maar wel leuk. 🙂

Foeragerende vos.

Wanneer je jouw wildcamera aan een vossenburcht plaatst of op een plek waar je een vos hebt gezien verwacht je ook dergelijke beelden. Maar wanneer jouw camera midden in een bos hangt zonder duidelijke vossensporen komt het toch altijd een beetje als een verrassing als er ééntje passeert. 🙂 Deze opname is overigens in dezelfde nacht gemaakt als deze van de egel.

Geduld, geduld, geduld.

De vraag “waar plaats ik mijn wildcamera?” is dus eenvoudig te beantwoorden met “op één goede plek waarvan je weet dat je er dieren kan verwachten”. Verder is er maar één ding wat telt en dat is geduld. Geduld is een schone deugd zegt men en als het op het gebruik van een wildcamera aankomt is dit zeker waar. De buizerd en de havik zijn de enige dieren die voor de camera werden gelokt, al verwachtte ik enkel een buizerd en had ik niet op een havik gerekend. Maar de andere beelden van de steenmarter, de reeën, de egel en de vos (alsook de vele andere die ik hier niet met jullie deel) zijn enkel maar kunnen gemaakt worden door geduldig te zijn en de camera gedurende een lange tijd op dezelfde plek te laten hangen. Wat mij betreft is dit een veel betere strategie dan steeds maar van plaats te wisselen. Heb je zelf leuke opnames gemaakt met jouw wildcamera? Deel ze dan gerust via het forum en laat anderen meegenieten! 🙂

 

Waardeert u dit artikel? Deel het dan op sociale media of plaats hieronder een reactie. Alvast bedankt! 🙂

 

8 reacties

  • Edwin Butter

    Leuk artikel Wim! Mijn ouders wonen op de Veluwe en hebben twee wildcamera’s. Ik stuur je ervaringen naar hen door 😉

  • Nina Wieërs

    Een heel mooi verhaal met schitterende beelden ! Prachtig dat je zo kan ontdekken wat er leeft in je omgeving zonder dat je deze verstoort. En het blijft spannend en verrassend !

  • Rudi Baestlé

    Mooi artikel, Wim.
    Ken je iemand die een van die nieuwste HD wildcamera’s heeft?

  • Hartelijk dank Rudi. Persoonlijk ken ik niet onmiddellijk iemand die nu zo’n HD wildcamera heeft maar via deze link vind je zeker veel waardevolle info: https://www.wildlifemonitoringsolutions.nl/

  • Guido

    Idd mooi artikel Wim.

    daarbij kan je alleen maar bijtreden Wim. Ik had het geluk te mogen meewerken aan de monitoring van het ecoduct van de kikbeek. Op het ecoduct hebben een jaar lang 2 wildcamera’s gehangen. De camera’s hebben een jaar lang op precies dezelfde plaats gehangen. Het was elke keer weer een verrassing om het kaartje in de lezer te stoppen en kijken wat er deze keer weer opstond. zelf heb ik geen trailcam. wel heb ik me nu trigger gekocht die van mijn DSLR een trailcam maakt. Het is de bedoeling van mijn oude reserve body te voorzien van deze trigger. Hoe het afloopt horen jullie misschien wel.

    • Dankjewel Guido. Een trigger aansluiten op jouw fotocamera is inderdaad een prima idee. Zelf heb ik ook een dergelijk systeem en dit gebruik ik net als jou met mijn oude reserve body (Nikon D300).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *